Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

Το ταξίδι της ζωής ... 



 
Κάθε ταξίδι μας φέρνει πιο κοντά στον εαυτό μας, μας κάνει να σκεφτούμε πιο βαθιά τις επιθυμίες μας και τελικά ανοίγει νέους ορίζοντες. 

Έτσι είναι και η ζωή, ένα ταξίδι που ίσως ανοίξει νέους ορίζοντες ... 

Μια ασύλληπτα υπέροχη περιπέτεια, γι' αυτό καλό είναι να επιλέγουμε να την ζούμε έτσι όπως εμείς θέλουμε και έτσι όπως μας αξίζει! 

Το πιο σημαντικό στην ζωή, είναι να ξέρεις κάθε στιγμή τι θέλεις να ζήσεις.

Στη ζωή μας έχουμε την ευκαιρία να επιλέξουμε ανάμεσα σε δυο δρόμους. 

Το αν μας δικαιώσει η επιλογή μας θα το δείξει ο χρόνος. 

Το μόνο σίγουρο είναι για να επιλέξουμε με αντικειμενικότητα, πρέπει όσο αυτό και αν είναι δύσκολο, μα ποτέ ακατόρθωτο, να βάζουμε τον εαυτό μας στην θέση του παρατηρητή . 

Το δύσκολο γίνεται εφικτό, το αδιανόητο γίνεται υπαρκτή δυνατότητα. 

Γιατί οι πράξεις μας καθορίζουν και την ποιότητα του χαρακτήρα μας.

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

Το τραπέζι της ζωής ... 




Περνάνε και προσπερνάνε οι άνθρωποι ... σαν φαντάσματα.

Μάθε στο τραπέζι της ζωής , να μην "τσιμπολογάς" κάτσε να "φας" σαν άνθρωπος , νοιώσε την αλήθεια σου και την αλήθεια των άλλων!!!

Mάθε ξανά να ονειρεύεσαι!!! 

Eίμαι εδώ για να σε νοιώσω ... εσύ θα είσαι εδώ;

Κάθε μέρα συναντάμε ανθρώπους στη ζωή μας , παραξενευόμαστε , αναρωτιόμαστε , κρίνουμε , λέμε πως αγαπάμε , μα ελάχιστους γνωρίζουμε αληθινά. 

Πόσοι από μας μπορούμε πραγματικά να γνωρίσουμε ένα άνθρωπο να μάθουμε την ιστορία του και τα βιώματα του , πριν να τον κρίνουμε και να τον "κατατάξουμε" οριστικά βασισμένοι στην επιφάνεια και το "φαίνεσθαι";

Θέλουμε πραγματικά να επικοινωνήσουμε , να ανοίξουμε την καρδιά μας και να ξετυλίξουμε τις περγαμηνές της ζωής μας , τα "θέλω" και τις αξίες μας , ανοιχτά στο τραπέζι μιας αληθινής σχέσης;

Κι αν το προσπαθήσουμε πόσο μπορούμε να σεβαστούμε τα "θέλω" και τις αξίες του άλλου;

Ξέρουμε μόνο τι θέλουμε , τι περιμένουμε , τι μπορούμε να παραχωρήσουμε.

Όλα ξεκινούν από μια λάθος αρχή. 

Αυτός είμαι αν σου κάνω.

Αν δεν σου κάνω , σεβάσου τον χρόνο μου!!!

Έχεις την δύναμη να προσπαθήσεις για κάτι ουσιαστικό!!! 

Μην ξεκινάς το θέατρο ... 

Όχι μόνο δεν σε ακούω πραγματικά , αλλά θα σε "κατηγοριοποιώ" ανάλογα με τις ταμπέλες που έχω θέσει στον δικό μου κόσμο , χαρακτηριστικά που μας έχουν φορέσει , έχουμε κρυφτεί από κάτω τους και δεν ξεμυτίζουμε για κανέναν άνθρωπο , κανέναν!!! 

Περνάνε και προσπερνάνε οι άνθρωποι ... σαν φαντάσματα.

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... 

 

 
"Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν, αλλά γι' αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως.

Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόνταν.

Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος.

Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη.

Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή...

Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ.

Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται!

Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει.

Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη.

Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους...

Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά.

Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί.

Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι.

Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου.

Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σού 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα.

Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά.

Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς.

Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία.

Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις. Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις.

Ζήτα απ' Tον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις.

Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα." Μαρκες